کامیون

نیمه تریلرنیمه تریلرها با نام های بسیاری از جمله نیمه کامیون، 18-چرخ، تراکتور تریلر، و دکل های بزرگ استفاده می شود. آنها برخی از رایج ترین کامیون های باری هستند که در جاده ها دیده می شوند.
خود تریلرها فاقد محور جلو یا چرخ هستند و به جای آن بر روی اتصال دهنده یا چرخ پنجم قرار می گیرند. آنها همچنین می توانند یک یا دو تریلر اضافی برای حمل محموله اضافه کنند. کامیون‌های نیمه‌کامیونی نه تنها می‌توانند اقلام مصرفی را حمل کنند، بلکه می‌توانند مواد خام را نیز حمل کنند. تطبیق پذیری آنها آنها را برای حمل بار در مسافت های طولانی ایده آل می کند - به خصوص که یک نیمه کامیون می تواند بیش از یک تریلر را یدک بکشد.

کامیون های تختکامیون تخت نوعی وسیله نقلیه است که کالاها را بر روی یک تریلر باز و تخت حمل می کند - برخلاف تریلر بسته. این کامیون ها به ویژه برای حمل بارهای بزرگ مناسب هستند.
این کامیون‌ها نه تنها می‌توانند بارهای بزرگ را حمل کنند، بلکه بارگیری و تخلیه آن‌ها راحت‌تر از سایر کامیون‌های باربری است. برای ایمن کردن محموله روی یک تریلر تخت، مردم معمولاً از تسمه استفاده می کنند.
کامیون های تخت مسطح به دلیل ظرفیت باربری قابل توجه و فضای بار همه کاره، برای حمل مصالح ساختمانی، وسایل نقلیه، ماشین آلات سنگین، محموله های بزرگ و حتی خانه ها ایده آل هستند.

عرشه پله مشابه کامیون های تخت، یک عرشه پله ای یک تریلر باز است. با این حال، می تواند محموله های بلندتری را حمل کند زیرا برای آن هدف خاص طراحی شده است.
عرشه‌های استپ که به نام‌های دراپ دک یا تریلرهای لوبو نیز شناخته می‌شوند، دارای دو سطح هستند. سطح پایین به گونه‌ای طراحی شده است که برای محموله‌های بلند یا بزرگ فاصله بیشتری داشته باشد. در نتیجه، بارگیری و تخلیه آنها ساده تر است.
نه تنها می توانید وسایل بزرگ و بلند را با یک تریلر عرشه پله ای بدون نیاز به مجوز اضافی حمل کنید، بلکه می توانید محموله های بیشتری را در عرشه دیگر جابجا کنید.

وانت خشکون خشک نوعی کامیون نیمه کامیون است که کنترل دمای تریلر خود را ندارد. یک ون خشک کاملاً توسط چهار دیوار محصور شده و دارای سقفی برای محافظت از کالاها در برابر عوامل بیرونی است.
بسیاری از تریلرهای ون خشک 53 فوت طول دارند و می توانند انواع مختلف بار را در خود جای دهند. رانندگان کامیون های جدید اغلب از کامیون های ون خشک استفاده می کنند زیرا معمول هستند و فقط به CDL کلاس A نیاز دارند. کامیون‌های ون خشک معمولاً محموله‌ها و پالت‌های بسته‌بندی شده را حمل می‌کنند، به همین دلیل است که تقریباً همه چیزهایی که در خانه خود دارید در یک نقطه با یک ون خشک حمل می‌شد--که شامل مبلمان، مواد غذایی فاسد نشدنی و لباس می‌شود.

داورریفرها یا کامیون های یخچال دار وسایل نقلیه باری هستند که محیطی با دمای کنترل شده برای اقلام فاسد شدنی حفظ می کنند. این کامیون ها معمولا مواد غذایی را به فروشگاه های مواد غذایی و انبارها حمل می کنند.
راننده باید به طور مداوم دمای واحد تبرید را که در جلوی تریلر یا بالای کابین کامیون قرار دارد، کنترل کند. با این کار می توانند از فساد مواد غذایی جلوگیری کنند. اقلامی که باید خنک نگه داشته شوند، با استفاده از کامیون های سنگ زنی حمل می شوند، مانند مواد غذایی، لوازم پزشکی، مواد شیمیایی و مواد خطرناک. اگر این اقلام در دمای مناسب نگهداری نشوند، می توانند به سرعت خراب شوند، و این امر باعث می شود کامیون های سنگی به یکی از حساس ترین انواع تحویل محموله به زمان تبدیل شوند.

کامیون جعبه ایکامیون های جعبه ای با محفظه های بار جعبه ای شکل و انواع کامیون های باری کوچکتر مشخص می شوند. جعبه بار یک کامیون جعبه ای مستقیماً روی قاب قرار می گیرد.
جعبه کامیون معمولاً از قسمت راننده جدا است. این نوع کامیون ها برای تحویل محلی مناسب هستند زیرا می توانند به راحتی در خیابان های کوچک و گوشه های تنگ حرکت کنند.
کامیون های جعبه ای یک انتخاب محبوب برای حمل و نقل بار در مسافت های کوتاه مانند تحویل لوازم خانگی و اثاثیه، تحویل آخرین مایل، تحویل غذا و حتی جابجایی هستند.

تانکرکامیون های تانکر در دو نوع تانکر فله خشک و تانکر مایع عرضه می شوند. حمل و نقل فله خشک برای کالاهای سست و خشک مانند آرد یا ماسه است، در حالی که مایعات و گازها با استفاده از تانکرهای مایع حمل می شوند.
برخلاف تریلرهای جعبه ای، تانکرها دارای مخزن گردی هستند که به پشت یک کامیون نیمه باری متصل می شود. کار کردن با آنها ممکن است دشوار باشد زیرا رانندگان باید از شل شدن بیش از حد مایع داخل خودداری کنند. مخازن دارای محفظه هایی هستند که به کاهش این انحراف کمک می کند و امکان حمل بارهای متعدد را فراهم می کند. اگر محموله به آن نیاز داشته باشد، مخزن را می توان تحت فشار، عایق یا یخچال قرار داد. تانکرهای فله خشک برای حمل موادی طراحی شده اند که به هیچ وجه قابل حمل نیستند، از جمله مصالح ساختمانی (شن و ماسه، پودر) و مواد غذایی فله (قند، غلات). تانکرهای مایع انواع مایعات را از نوشیدنی هایی مانند شیر یا شراب گرفته تا مواد شیمیایی مانند بنزین حمل می کنند.